Image illustrating: Maghazi refugee camp (editorial)
International

Israëlische aanvallen verwoesten woningen in centraal Gaza ondanks bestand

Israëlische aanvallen troffen op 12 juni Maghazi en Deir al-Balah in centraal Gaza, waarbij bewoners zeiden dat evacuatiebevelen voorafgingen aan aanvallen die woningen met de grond gelijkmaakten en ontheemde gezinnen in het puin naar bezittingen deden zoeken. Bewoners zeiden dat 10 tot 15 woningen in Maghazi niet langer bewoonbaar waren, terwijl mensen in Deir al-Balah bruikbare spullen probeerden te recupereren uit ingestorte gebouwen. Het Israëlische leger heeft de specifieke aanvallen in centraal Gaza die voor deze briefing zijn bekeken niet publiek in detail toegelicht. De episode past in een breder patroon sinds het Gaza-bestand van oktober 2025: het Ministerie van Volksgezondheid van Gaza zegt dat Israëlische operaties sinds het begin van het bestand honderden Palestijnen hebben gedood, terwijl Israël zegt dat zijn aanvallen reageren op schendingen van het bestand of bedreigingen voor troepen. Nickolay Mladenov, de diplomaat die toezicht houdt op het door de VS gesteunde plan, zei dat de impasse over de ontwapening van Hamas de wederopbouw en de Israëlische terugtrekking heeft bevroren, waardoor burgers in Gaza vastzitten tussen bestandsdiplomatie en aanhoudend geweld.

Belgium Impulse Editorial·12 June 2026·3 min read·7 sources
Key signal

Voor Belgische lezers zijn de aanvallen in Gaza vooral van belang als een internationaal en EU-beleidsdossier, niet als een lokaal dossier. De federale regering van België heeft haar Palestinabeleid gekoppeld aan de vrijlating van gijzelaars, de uitsluiting van Hamas uit het bestuur en respect voor het internationaal humanitair recht. Belgische kiezers, ngo's, universiteiten, Joodse en moslimgemeenschappen, en diplomaten in Brussel kijken toe of het bestandskader nog altijd wederopbouw, toegang tot hulp en een tweestatenuitkomst kan ondersteunen. Het verdeelde Israëlbeleid van de EU loopt ook via Brusselse instellingen die de diplomatieke manoeuvreerruimte van België mee bepalen.

Maghazi (een Palestijns vluchtelingenkamp in centraal Gaza, opgericht in 1949 in het gouvernement Deir al-Balah) heeft tijdens de oorlog herhaaldelijk ontheemde gezinnen opgevangen. Deir al-Balah (een stad en gouvernement in centraal Gaza aan de kustweg) werd een belangrijk centrum voor ontheemding en hulpverlening naarmate de gevechten zich over het gebied verplaatsten. De Gazastrook (een Palestijnse kustenclave van 365 vierkante kilometer) kent zware verwoesting in oorlogstijd sinds de door Hamas geleide aanvallen van 7 oktober 2023 op Israël en de daaropvolgende militaire campagne van Israël. Hamas (de Palestijnse islamistische beweging die Gaza voor en tijdens de oorlog bestuurde) blijft centraal staan in de bestandsbesprekingen omdat het door de VS gesteunde plan zijn ontwapening vereist. Nickolay Mladenov (een Bulgaarse voormalige VN-gezant voor het Midden-Oosten die nu toezicht houdt op het bestandskader voor Gaza) is het publieke gezicht geworden van het vastgelopen uitvoeringsproces. Resolutie 2803 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (aangenomen op 17 november 2025) bekrachtigde het vredesplan voor Gaza en gaf toestemming voor een International Stabilization Force.

Background

De Gaza-oorlog begon na door Hamas geleide aanvallen in het zuiden van Israël op 7 oktober 2023, waarbij volgens Israëlische autoriteiten ongeveer 1.200 mensen werden gedood en 251 mensen werden gegijzeld. Een eerste tijdelijke pauze begon op 24 november 2023 en stortte op 1 december 2023 in na uitwisselingen van gijzelaars en gevangenen. Het huidige bestand begon op 10 oktober 2025 na een door de VS gesteund plan en werd later bekrachtigd door Resolutie 2803 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op 17 november 2025. Het plan koppelde Israëlische terugtrekkingen, de ontwapening van Hamas, overgangsbestuur door Palestijnen, een internationale stabilisatiemacht en wederopbouw, maar de uitvoering is vastgelopen.

OIS Intelligence

Impact

Regional — De effecten zijn verdeeld tussen het federale niveau van België en het EU-niveau. De federale regering van België behandelt erkenning, sancties, standpunten over wapenuitvoer en consulair beleid, terwijl EU-instellingen en lidstaten bepalen of bredere instrumenten zoals de Associatieovereenkomst EU-Israël, handelsmaatregelen rond nederzettingen of regels voor humanitaire financiering veranderen. Vlaanderen, Wallonië en Brussel kunnen de kwestie voelen via protesten, universiteiten en gemeenschapsrelaties, maar dat zijn politieke en sociale neveneffecten eerder dan afzonderlijke regionale beleidsbevoegdheden in deze specifieke gebeurtenis.

Opposing perspectives

  1. Israëls leger en regering

    Het standpunt van Israël, zoals weerspiegeld in militaire verklaringen over recente aanvallen in Gaza, is dat operaties gericht zijn op militanten of bedreigingen voor Israëlische troepen en reageren op schendingen van het bestand. Dit kader ziet aanhoudend vuur als handhaving van een broos bestand eerder dan als het opgeven ervan, en legt de verantwoordelijkheid bij Hamas voor het opereren in burgergebieden en het weigeren van ontwapening.

  2. Palestijnse burgers en humanitaire organisaties

    Bewoners en humanitaire organisaties kaderen hetzelfde patroon als een bestand dat voor burgers grotendeels alleen op papier bestaat. Hun sterkste argument is dat evacuatiebevelen, herhaalde ontheemding, verwoeste woningen en geblokkeerde wederopbouw het bestand betekenisloos maken voor gezinnen die niet kunnen terugkeren, herbouwen of basisbezittingen recupereren.

  3. Door de VS gesteunde bestandswaarnemers

    Het kader van Nickolay Mladenov is institutioneel: het bestand heeft een terugkeer naar een grootschalige oorlog voorkomen, maar het plan kan niet van noodpauze naar wederopbouw gaan zolang de ontwapening van Hamas, de Israëlische terugtrekking en overgangsbestuur aan elkaar vast blijven zitten. Deze visie ziet uitvoeringsverlamming als de centrale mislukking.

  4. Belgische en pro-sanctiegezinde EU-stemmen

    Belgische en andere pro-sanctiegezinde EU-stemmen stellen dat herhaalde burgerlijke schade en vastgelopen wederopbouw de geloofwaardigheid van Europa inzake internationaal recht op de proef stellen. Hun redenering is dat diplomatieke bezorgdheid onvoldoende is als de relatie tussen de EU en Israël, de handel met nederzettingen en wapengerelateerde maatregelen grotendeels intact blijven ondanks aanhoudend geweld.