Image illustrating: Russian soldiers in Ukraine (editorial)
International
ANALYSE

Russische staat beloont commandanten die ervan beschuldigd worden hun eigen troepen te doden

Een nieuw onderzoek stelt dat Rusland officieren heeft bevorderd of onderscheiden die door soldaten, familieleden en gelekte documenten worden beschuldigd van het doden, folteren of bewust opofferen van hun eigen manschappen in Oekraïne. De centrale bewering gaat niet louter over wreedheid op het slagveld tegen Oekraïense troepen, maar over een intern commandosysteem waarin executies als straf, zelfmoordopdrachten en straffeloosheid instrumenten van discipline zijn geworden. Eerdere berichtgeving door onafhankelijke Russische onderzoekers stelde dat zij 101 militairen hadden geïdentificeerd die ervan beschuldigd werden kameraden te vermoorden, te folteren of dodelijk te straffen, en dat zij minstens 150 sterfgevallen hadden geverifieerd. Amerikaanse functionarissen hebben ook gezegd dat Rusland soldaten executeerde die bevelen weigerden, al gaven zij geen details over individuele zaken. Het Kremlin heeft beweringen over Russische tuchteloosheid ontkend en heeft misbruik voorgesteld als een Oekraïens probleem. Voor Europa is het verhaal belangrijk omdat het wijst op een Russisch oorlogsmodel dat gebouwd is op gedwongen mankracht, niet alleen op materieel of ideologie.

Belgium Impulse Editorial·12 June 2026·3 min read·6 sources
Key signal

Voor Belgische kiezers, defensieplanners en families die de oorlog volgen, verduidelijkt het verhaal welk soort Russische militaire cultuur het EU- en NAVO-beleid probeert af te schrikken. België is geen actor op het slagveld, maar Brussel huisvest de besluitvorming van de NAVO en de EU, terwijl Belgische belastingbetalers sancties, hulp aan Oekraïne en militaire paraatheid mee financieren. Als Rusland offensieven volhoudt via dwang en vervangbare mankracht, gaan Europese steun­debatten minder over een korte crisis en meer over een langdurige veiligheidsconfrontatie.

Zeroers is een term die in berichtgeving wordt gebruikt voor Russisch legerjargon over commandanten of handhavers die ervan worden beschuldigd soldaten te laten verdwijnen, te laten sterven in strafmissies of als slachtoffers op het slagveld te laten registreren. De Russische strijdkrachten zijn het reguliere leger van Rusland, ingezet in Oekraïne sinds Moskou's grootschalige invasie op 24 februari 2022. Oekraïne is de binnengevallen staat waarvan de oostelijke en zuidelijke regio's het belangrijkste slagveld blijven. De Wagner Group was een Russische huurlingenorganisatie geleid door Yevgeny Prigozhin tot zijn dood in 2023 en stond bekend om het rekruteren van gevangenen voor aanvallen met zware verliezen. Vladimir Putin is de president en opperbevelhebber van Rusland. Donbas is de Oost-Oekraïense industriële regio die Donetsk en Luhansk omvat, en sinds 2014 een centraal front vormt. Bakhmut is de stad in Donetsk waar Wagner en Russische troepen in 2022-23 zware verliezen leden. OHCHR is het VN-mensenrechtenkantoor dat beschuldigingen van detentie, foltering en executies in oorlogstijd documenteert. EUMAM Ukraine is de militaire bijstandsmissie van de EU die in 2022 werd opgericht om Oekraïense troepen in EU-lidstaten op te leiden.

Background

Dwingende discipline heeft diepe precedenten in de Russische en Sovjet-militaire praktijk. Sovjetbevel nr. 227 van 28 juli 1942 creëerde blokkadedetachementen en strafbataljons onder de slogan dat terugtrekking zonder bevel verboden was. Tijdens de Russische mobilisatie van 2022 toonden onafhankelijke berichtgeving en officiële Russische decreten aan dat Moskou de straffen voor overgave, desertie en weigering om te vechten aanscherpte. Wagners model van rekrutering in gevangenissen in 2022-23 normaliseerde vervolgens het gebruik van veroordeelden in aanvallen met zware verliezen rond Bakhmut. VN-experts zeiden in maart 2023 dat zij informatie hadden ontvangen dat sommige gerekruteerde gevangenen werden geëxecuteerd of ernstig verwond omdat zij probeerden te ontsnappen.

OIS Intelligence

Opposing perspectives

  1. Onderzoeksjournalisten en mensenrechtenonderzoekers

    Het onderzoek kadert de vermeende moorden als een probleem van het commandosysteem, niet als geïsoleerde excessen op het slagveld. De sterkste versie van deze visie is dat herhaalde getuigenissen, gelekte documenten en klachtgegevens wijzen op institutionele straffeloosheid: officieren die hun eigen rangen terroriseren, kunnen nog altijd nuttig zijn voor Moskou als zij aanvallen gaande houden.

  2. Kremlin en Russische staatsnarratief

    Het Kremlin heeft beweringen over Russische tuchteloosheid ontkend en stelt dat misbruik en wetteloosheid op het slagveld Oekraïense problemen zijn. Het sterkste argument daarvan is dat vijandige regeringen en media in ballingschap prikkels hebben om Russische troepen in diskrediet te brengen, terwijl oorlogsvideo's en getuigenissen selectief gemonteerd kunnen zijn of onmogelijk onafhankelijk te verifiëren zijn.

  3. Westerse veiligheidsfunctionarissen

    Amerikaanse functionarissen hebben executies en bedreigingen tegen terugtrekkende soldaten voorgesteld als bewijs van Russische moreel- en leiderschapsproblemen. Hun sterkste lezing is strategisch: als Moskou dwang nodig heeft om offensieven vol te houden, moeten de partners van Oekraïne verwachten dat kostelijke Russische aanvallen blijven doorgaan, maar ook de onderliggende kwetsbaarheid erkennen.

  4. Gemeenschap rond internationaal humanitair recht

    VN-experts en waarnemers behandelen vermeende executies, foltering en misbruik van gevangenen als juridische kwesties, niet als propagandapunten. Hun sterkste kader is dat alle partijen geloofwaardige beschuldigingen moeten onderzoeken, maar dat de Russische ondoorzichtigheid en het gebrek aan toegang het bijzonder moeilijk maken om command responsibility tijdens de oorlog te toetsen.